USAMOTORREIZEN - Western Discovery Classic 11 mei 2002 - 1 juni 2002
Dag 1
Na een eerste kennismaking met de groep op Schiphol vertrekken we zonder vertraging maar Los Angeles. Door het tijdverschil van 9 uur komen we daar rond 2 uur in de middag aan. Dan wat formaliteiten en controle door een speurhond(je), koffers ophalen en via de douane naar de shuttle bus die ons dan bij het Furama hotel afzet. Daar krijgen we de sleutel van de kamer voor die nacht. Na de bagage weg te hebben gebracht en wat te hebben opgefrist is het dan zover om de motoren op te halen. Wij rijden op een HD Heritage. Het was wel even wennen omdat thuis iedereen wel een ander soort motor rijdt. Zo die stonden vast klaar om de volgende dag na het ontbijt te vertrekken voor onze grote tocht.
Dag 2
Na een uitgebreid ontbijt met eieren en spek zijn we dan zover en vertrekken rond half tien met als einddoel voor die dag Ensenada in Mexico. Het is wel even anders zitten op zo'n Harley, óók als duopassagier want thuis rijden we op een Yamaha Diversion 900. Na een paar uurtjes begon het toch te wennen en gingen we steeds relaxter zitten en rijden.. Het was mooi weer en via de beruchte freeways van LA langs de kust richting Mexico. In Mexico aangekomen hebben we 's middags aan de kust in een restaurantje "lobster" gegeten en daarna via de bergen naar Ensenada waar we onze eerste overnachting hadden in het Corona hotel. Moe van alle eerste indrukken en na het drinken een lekker koud pilsje duiken we moe maar voldaan in ons bed.
Dag 3
De volgende morgen na alweer een stevig ontbijt beginnen we weer helemaal fit aan de route langs de Amerikaans Mexicaanse grens naar Calexico. Het is een ontzettend hete dag en we zijn dan ook in Tecate gestopt om snel even wat te drinken bij een van de vele MacDonalds die wij op onze reis nog zouden tegen komen en vereren met een bezoek. Harry, oftewel Nak genaamd, die de volgwagen bestuurde en ons de hele route bleef achtervolgen, werd natuurlijk meteen bij de douane staande gehouden en een controle van de volgwagen was een feit. We hoefden nog net niet al onze bagage te openen. Hierna volgt een prachtige bergrit naar Calexico. Daar hebben we meteen onze zwembroeken, de dames nog wat meer, aangetrokken en een frisse duik in het zwembad genomen. Jos en Nak zorgden voor een frisse dorstlesser en wat zoutjes om het vocht- en zoutgehalte weer wat op peil te brengen.
Dag 4
Na het ontbijt geserveerd door "Marilyn Monroe" herself die niet al te vlug was, zijn we om 9:15 uur vertrokken richting Prescott. Ontzettend warm is het hier en we rijden daarom ook in onze T-shirts. Het is hier een zeer droog woestijnachtig gebied met lange wegen. Na het bereiken van Blythe verlaten we California en rijden Arizona binnen. Via een prachtige bergrit komen we rond 17:00 in Prescott aan voor onze overnachting in een Motel 6. Ook hier weer zwemmen en de drankjes en versnaperingen werden al wat uitgebreider. Dit ritueel zal zich verder iedere dag herhalen en zal ook alleen maar meer worden. Deze dag hadden we toch 265 mijl gereden. 's Avonds lekker steaks gegeten in een restaurant in de buurt.
Dag 5
Vandaag vertrekken al om 8:00 uur. Ontbijten doen we onderweg in Jerome, een oud goudzoekers plaatsje, waar we ook een uniek museum bezoeken. Ook brengen we een bezoek aan Ghost Town.
Hier vind je nog oude werktuigen die werden gebruikt toen de mijn nog in gebruik was. Zelfs de enige bewoner zag er zo uit en kon blijven vertellen over die goede oude tijd. Hij had ook een motor een echte Indian van twee jaar oud en waar hij dan ook zeer zuinig op was. Mooi geluidje en als die motor zou kunnen praten... Daarna verder naar Sedona een plaats midden in de Red Rocks. Hier kregen we de kans om even te winkelen en kaarten voor het thuisfront gekocht. Verder naar Flagstaff aan de beroemde Route 66.
Dag 6
Vandaag krijgen we het natuurgeweld de Grand Canyon te zien. Het is een stuk frisser op de motor en de jassen gaan aan. Aangekomen in Grand Canyon National Park brengen we een bezoek aan het Imax theater waar een film over het ontstaan en het ontdekken door de mens van deze kloof.
Daarna met de helikopter een vlucht over en door een stukje Grand Canyon wat zéér indrukwekkend en interessant was. Met onze motoren verder langs de zuidelijke rand gereden waar we nog diverse keren zijn gestopt en een geweldig uitzicht hadden over dit in één woord indrukwekkende schouwspel. Toen zijn we door gereden naar Gray Mountain een plaats in the middle of nowhere voor onze overnachting. Hier hebben we van een uitgebreide bbq genoten en hebben we de Amerikaanse vorm van de chicken dance gedaan met een groep niet al te jonge Amerikaanse " chickens ". Erg gezellig. Nak werd uitgeroepen tot "chicken Harry".
Dag 7
Veel kilometers vandaag dus vroeg vertrekken. Het zijn maar drie wegen maar wel 250 mijl in totaal. We bezoeken Monument Valley wat bekend is van vele films en documentaires. In een open kar er doorheen en een Indiaanse gids verteld ons alles over dit prachtige roodgekleurde gebied.
Daarna naar Page gelegen aan een prachtig stuwmeer waar we van ons motel uit een mooi uitzicht hadden. 's Avonds naar een Western bar/restaurant gegaan waar we lekker hebben gegeten en ook op live muziek western gedanst hebben. Als afsluiting ging er een glaasje, het kunnen er ook een paar meer geweest zijn, tequila wel in al is dat niet iedereen even goed gevallen (geen namen). Daarna wel lekker geslapen.
Dag 8
Ontbijt 8:30 uur. Vertrek 9:00 uur. Wat dat betreft was Nak wel streng. Eerst nog even de stuwdam van dichtbij bekeken. Vervolgens een rit door roodgekleurde bergen waar bij een stopplaats Indianen hun zelfgemaakte sierraden aanbieden. Met wat afpingelen door Nak worden daar wat van die sierraden aan de vrouw gebracht en van waaruit we ook een prachtig uitzicht hadden over de valley. Dan naar beneden dwars door de valley over de Colorado River naar het bekende Zion National Park.
Ieder op zijn eigen houtje door dit prachtige park om er op zijn eigen manier van te genieten. Nadat iedereen het park had bekeken en foto's gemaakt reden we naar Hurricane waar we 's avonds van een bbq hebben genoten verzorgd door Jos en Harry. De spare-ribbs mogen in het vervolg wat minder "well done" (lees gewoon zwart) Jos.
Dag 9
Vandaag mogen we uitslapen. Vertrek 10:30 uur. Niet zo'n lange rit en nadat een defect aan BMW Jan zijn motor was is opgelost gaan we op weg naar de gokstad Las Vegas. Onderweg met tanken mistten we opeens Harley Jan (altijd moeilijk 2 jannen) die doordat hij vanwege een sanitaire stop ons niet had opgemerkt bij het tankstation en volgas was doorgereden. Geen probleem, zonder benzine komt hij niet ver redeneerde Jos. En jawel even later stond hij langs de weg te zwaaien en wij zwaaiden natuurlijk met z'n allen terug. Gelukkig had Nak een jerrycan benzine bij zich zodat Jan weer bij ons kon aansluiten. Om 16:00 uur zijn we in Las Vegas. Veel drukke wegen. Allemaal goed Jos in de gaten houden die ons perfect naar hotel Circus Circus leidt.
De motoren geparkeerd en naar de incheck balie. De drukte komt je tegemoet, rijen mensen voor de balies. Wat wil je met een hotelletje met zo'n slordige 6000 kamers! Na wat te zijn opgefrist en omgekleed met de taxi naar Ceasars Palace. Maar omdat we met verschillende taxi's waren zijn we elkaar natuurlijk kwijt geraakt. Er waren twee ingangen dus slim als we waren liepen we elkaar tegemoet zodat we de groep toch weer compleet was. Je keek hier echt je ogen uit : Gokhallen en winkels in een prachtige Romeinse stijl nagemaakt en dit alles helemaal overdekt. Lekker gegeten en daarna Las Vegas by night bekeken. Eenenal verlichting en neon reclames. Je zult die energie rekening moeten betalen. Er was show en entertainment, teveel om op te noemen. Je ging van Parijs, de eiffeltoren, naar Venetië. In één woord geweldig om te zien. We hebben veel te voet bekeken en in een Harley café, waar de Harley's letterlijk aan het plafond hingen, even wat gedronken. Daarna weer verder want je wilde natuurlijk zoveel mogelijk bekijken. Maar dat bleek onmogelijk. Dus wie weet nog een keer terug.
Dag 10
Nog gauw koffie, een donut en autonummerplaten van California en Arizona gekocht want om 9:00 vertrekken we voor de rit door Death Valley de heetste plek op aarde werd ons verteld. Het is een stuk frisser op de motor en er staat een harde wind. Na een uurtje rijden vallen we bij een MacDonalds binnen voor ons ontbijt. Dan verder naar Death Valley maar wat de warmste plek zou moeten zijn, daar stond een frisse harde wind. Vandaar ook al die "zandstormen" en zand orkaantjes waar we wel doorheen moesten rijden.
Op het Zabriskie Point aangekomen konden we zowaar afstappen en even rond wandelen. Ook voor Jos en Nak een unieke ervaring want in al die jaren dat ze hier kwamen, zijn ze altijd doorgereden vanwege die extreme warmte. Hoe dichter we bij Lone Pine komen hoe donkerder de wolken. De wind leek ook toe te nemen en het werd alsmaar frisser. Blij dat we er waren. In Fresno viel zelfs sneeuw en hagel volgens de weerberichten. Die plaats stond de volgende morgen op het programma. Een warme douche was nu wel lekker. Gelukkig klaarde het toch weer wat op en kwam de zon weer tevoorschijn en hebben we het plaatsje nog even bekeken. Daarna een "echte " cowboysaloon in. Hier lekker de gehaalde pizza's gegeten en hebben daar de avond verder doorgebracht. Wat gedronken, gepoold, wat gedronken, gedart, wat gedronken, wat gesjoeld en wat gedronken. Ruzie moest je er niet krijgen want dat werd hier nog met het pistool uitgevochten. Helaas hebben we Riekie hier moeten achterlaten. Had ze ook maar geen ruzie moeten zoeken.
Dag 11
Nog steeds vrij koud, dus warm aankleden. Na te hebben getankt vertrekken we weer om 9:00 uur. De route wordt aangepast. De Tioga pas (3000 m) is helaas niet te doen vanwege sneeuw en slecht weer. Op zoek naar bacon and eggs als ontbijt lukt ook al niet dus het ditmaal een Burger King. Variatie in de burgers moet er zijn. Daarna een alternatieve route langs het mooie Isabella Lake waar we zijn gestopt en voor de eerste keer van koffie met een lekker stuk pie hebben genoten. Dan verder door een gedeelte van het Sequoia National Park met mooie bergstroompjes en picknick plaatsen. Hoe hoger we komen hoe meer bochten en .... sneeuw. Jaja, we hebben het nog steeds over onze zomer vakantie. Bovenaan gekomen staan we midden in de sneeuw. Erg koud maar wel mooi. Om op te warmen zijn we gestopt bij een berghut waar we hete (chili) soep bij een brandend haardvuur hebben gegeten.
Toen naar Porterville waar Harry Nak al op ons staat te wachten. We waren hem nl. onderweg kwijtgeraakt. Pech met de auto gehad en toen volgens afspraak steeds de recht doorgaande weg blijven volgen. Maar dat hadden wij toch ook gedaan Jos of waren wij toch ergens afgeslagen? Kortom even een kleine onenigheid binnen de leiding. Maar drank maakt meer goed dan je denkt. Na een warme douche lekker chinees gegeten en de avond afgesloten met een lekker pilsje op de stoep bij het motel.
Dag 12
Het weer is een stuk beter. Niet meer zo'n harde wind maar toch warm aankleden want we gaan toch weer tot boven de 2000m. Het Sequoia National Park beroemd vanwege het Giants Forest, de reuze bomen. Er lag volop sneeuw, wel koud maar prachtig om te zien. Gestopt bij de Sherman tree, één van de grootste bomen en zo'n twee duizend jaar oud.
Nog even geprobeerd Nak, die in z'n zomerhemdje even uit de warme auto stapte, met sneeuwballen te bekogelen maar hij dook steeds weer op tijd de auto in. Jammer! Na een afdaling met veel bochten dus lekker motorrijden gaan wij dan weer naar Porterville. Bij het motel schijnt nog lekker de zon dus snel naar het zwembad. 's Avonds hadden Jan en Wim zo'n honger dat ze een pizza bestelden waar we met z'n allen van hadden kunnen eten.
Dag 13
Alweer de laatste dag op de motor. Over de freeway weer terug naar LA. Na een lekker ontbijt buffet in Bakersfield zijn we via Santa Monica en over Sunset Boulevard met een mooi uitzicht op de Pacific en prachtig brede zandstranden komt het Furama hotel weer in zicht. Helaas is nu onze motor vakantie voorbij maar we zijn toch ook blij dat alles zo goed is verlopen. De bagage op onze kamers gezet en toen moesten we toch echt de motoren inleveren.
We hebben daarna nog met z'n allen aan, hoe kan het ook anders, lekker aan het zwembad onder het genot van alweer een pilsje, nog even zitten terug kijken op een schitterend, mooie, soms adembenemende, geweldige, zonder problemen, geslaagde, voor herhaling vatbaar en voor iedere motor liefhebber aan te raden vakantie. 's Avonds met gehuurde auto's terug naar Santa Monica waar we de avond gezellig hebben doorgebracht.
Dag 14
's Morgens met de auto naar Universal Studio's. Je kijkt je ogen uit. Eerst door een soort spookhuis. Was wel lachen maar voor sommigen ook wel een beetje eng. De Terminator in 3D was ook de moeite waard. Je zat er als het ware middenin. Door naar Back to the Future. Veel actie in Waterworld en nat worden in Jurassic Park.
Door gebrek aan tijd hebben we de studiotoer niet kunnen maken. Terug in het hotel de auto's ingeleverd en hebben we 's avonds in een steak restaurant afscheid van elkaar genomen. Joop bedankte namens de groep Jos en Harry voor de goede en ontspannen begeleiding. Je moet ze even kennen want het is een paar apart maar dat heeft er zeker toe bijgedragen dat het zo'n fijne vakantie is geweest. Natuurlijk hoort hier een cadeautje bij en dat was in de vorm van een spreuk met een boekje waar ze zeker nog wat uit kunnen leren.
Dag 15
Vandaag scheiden onze wegen. De groep vliegt weer terug naar Nederland. Claudia en wij blijven nog een weekje en rijden via Highway One, de mooiste weg van Amerika genoemd, naar San Fransisco.
Met dank aan de hele groep en speciaal Jos en Harry waardoor het voor ons een onvergetelijke vakantie is geworden.
Christine en Walter Leijtens