Verslag Western Discovery 2007

Dag 1: Amsterdam - Los Angeles (25-08-'07):

Nu is het eindelijk zover. Zaterdagochtend 0900 haal ik mams op. De reis waar wij het al maanden over hebben gaat nu van start. Omstreeks half één zal ik voor het eerst in een vliegtuig stappen en dat vind ik best een beetje spannend. Maar eerst naar Schiphol toe en kennismaken met de rest van de reisgenoten.

Ik zal ze even voorstellen:

• At en Ingrid

• Richard

• Rob en Ingrid

• Hans en Aukje

Er zijn twee namen nog niet genoemd. Dit waren Marleen en Paul, onze Belgische reisgenoten. Zij zullen zich op Chicago bij ons voegen.

De vlucht duurde mij gelijk al te lang, het was krap en er was eigenlijk niets aan. We hadden een tussenstop op Chicago (Dulles Airport) en daar zouden we ook gelijk helemaal gechecked worden. Of we dus Amerika wel inmochten. Ik werd dus uit de rij gevist en dacht meteen : Nou daar zal je het hebben. Maar gelukkig hoefde ik alleen maar een paar simpele vragen te beantwoorden en kon ik na 5 minuten mijn reis alweer vervolgen. Het vliegtuig naar Los Angeles (LAX Airport) had wat vertraging omdat het binnen 10 Km van het platform onweerde en er dus niet geladen kon worden.

's Avonds 2230 lokale tijd aankomst. Mijn eerste indruk op het vliegveld was : Wat een gigantisch stoer wagenpark rijdt hier rond!! Sorry we gingen voor de motoren maar dit viel me gewoon op.

                                  Wachten op Dulles Airport

 

 

 

Op het vliegveld werden we opgewacht door onze reisleiders Roy en Raimo. Roy had zijn vriendin Maryse ook meegenomen en zo was de groep dus nu kompleet. Met de shuttle-bus naar het Hacienda hotel en daar nadat we ingecheckt waren, nog een korte briefing over het verdere verloop van de reis.

Dag 2: Los Angeles - Ensenada (26-08-2007):

230 Miles

Marjan haalt motor op

 

Vandaag gaan we vroeg op en halen we de motoren op. Er moet wat papierwerk ingevuld worden en alle motoren moeten door de berijders geinspecteerd worden op krasjes en deukjes. Nu een klein uurtje of wat kunnen we vertrekken. Zelf heb ik een Honda VT1100 Shadow gehuurd.

En ik haal ook mijn motor op

We rijden in een colonne LA uit. Eerst is het nog wel even wennen voor iedereen maar al gauw gaat het goed. We rijden ca. 160 Mls. over de Interstate richting de Mexicaanse grens. Vanaf deze kant eroverheen ging bijna net zo makkelijk als van Nl naar Dld, maar de andere kant op staat een rij waar een paar Mls. langsrijden. Dat beloofd wat voor morgen!!

Nadat we in Tijuana nog een mooie detour kado kregen, komen we aan in het hotel in Ensenada. We hebben even wat gedronken in de bar van het hotel en daarna naar een tentje waarvan de reisleiding zei dat er lekker gegeten kon worden. En zij hadden geen ongelijk. Daarna snel naar bed, want de vlucht van gisteren en de rit van vandaag hadden al een behoorlijk wissel op mij getrokken.

Dag 3: Ensenada - Calexico (27-08-2007):

170 Miles (totaal: 400 Miles)

De rit gaat van Ensenada naar Calexico. We gaan bij Tecate de grens weer over. Dit duurt inderdaad een stuk langer dan gisteren Mexico in. En het is best warm als je staat te wachten zonder enige vorm van schaduw. Maar we hebben het allemaal gehaald en iedereen mocht ook weer terug het land in.

We hebben een mooie rit door de grensstreek gemaakt. En wat rijdt daar een hoop Border Patrol rond zeg, niet normaal meer. Het laatste stuk van de rit gaat door de Yuha Desert. Hier is het 45 graden!! Dit is echt al heel erg heet en van enige verkoeling door rijwind is ook geen sprake. Maar goed, iedereen drinkt voldoende en heeft lange mouwen aan om te voorkomen dat we uitdrogen. Aangekomen in Calexico heeft Ingrid toch wat moeite met de warmte. Maar gelukkig is ze daar snel weer bovenop.

                             Bij de grens was het warm!

 

Jammer genoeg is het zwembad bij het hotel stuk. De filterinstallatie doet het niet en daardoor lijkt het alsof Kermit de Kikker is opgelost in het water.

 

Dag 4: Calexico - Prescott (28-08-2007):

280 Miles (totaal: 680 Miles)

We vertrekken al vroeg. Toch staat het zonnetje al te branden en is het alleen in de schaduw prettig toeven als je je motorpak al aan hebt. De weg Calexico uit blijkt de eerste 27 Mls. alleen maar rechtdoor te gaan, maar het wordt nog gekker. Vandaag rijden we alleen de laatste 20 Mls. bochten!!

Dit is wel een hele mooie bergweg die de overige rechtdoormijlen helemaal goed maakt.

                   Weg met dips, ook bekend uit films

En na 3 dagen rijden heb ik ook zoveel vertrouwen in het sturen op de Shadow dat het werkelijk genieten is.

 

 

 

 

 

Mooie bochten..............

Aukje werd vandaag aangehouden omdat er iets met haar license plate aan de hand was, maar het bleef gelukkig bij een waarschuwing. Dit was ook de enige keer dat we contact hadden met de alom aanwezige coppers. 's Avonds zijn we gaan eten bij de Preston Brewery Corporation. Het eten was overheerlijk en werd geserveerd met huisgebrouwen bier in 3 variaties. Licht, Middel en Donker.

Dag 5: Prescott - Flagstaff (29-08-2007):

100 Miles (totaal: 780 Miles)

De rit vandaag is niet zo lang, maar dat kwam omdat er een hoop te zien is vandaag. Eerst rijden we naar Jerome. Dit is een plaatsje waar het lijkt alsof de cowboys zo tevoorschijn komen. Van Jerome ging de rit naar Ghost Town. Hiervoor moest ongeveer een mijl over onverhard gereden worden. Dus iedereen die dit niet zag zitten kon zijn of haar motor laten staan en in de volgwagen plaats nemen.

At, Paul, ik zei de gek en Raimo namen de motor, daar zijn we ten slotte voor gekomen!!! Ghost Town was echt en mooie plek. Het is een oude mijn waar een man woont die van verzamelen houdt. Tussen de "wrakken" staan ook juweeltjes van auto's en motoren.

                                Ghost Town

De rit ging verder naar Sedona.

Een toeristisch winkelparadijs Met allemaal kitscherige prullaria. Mams heeft hier een heel mooi H-D jasje gezien, maar heeft het helaas niet gekocht.

 

 

Stars 'n Stripes in Sedona

Via een schitterende bergweg ging de reis verder naar Flagstaff. Het zwembad hier was heerlijk. We hebben gegeten bij een buffet-chinees en zijn nog ergens een borreltje gaan doen.

Dag 6: Flagstaff - Gray Mountain (30-08-2007):

150 Miles (totaal: 930 Miles)

De Grand Canyon was vandaag de bestemming. Ik heb de rit erheen maar zitten wachten totdat het landschap "omhoog" zou gaan. Mijn verstand kon nl. niet bevatten dat het alleen maar 1600!!!!! meter naar beneden zou gaan! Maar dit is precies wat er gebeurd. Er is daar in stilte zoveel natuurgeweld dat ik het eigenlijk niet kan omschrijven. er zal geen foto zijn die weergeeft wat er daar te zien is. Fenomenaal en verder zonder woorden.......

 

ikke in de Canyon

's Avonds was er een BBQ. We zitten in Gray Mountain, een plaatsje wat alleen bestaansrecht heeft vanwege het motel waarin wij zitten en het tankstation.

Verder is hier echt niks te beleven. Maar de cheffin vd BBQ, Jennifer, kan er wel wat van zeg!! Wat een heerlijke lap koe wordt er klaar gemaakt. Met de nodige blikjes bier erbij wordt het een heel gezellige avond.

              een bere gezellige BBQ 

 

 

Dag 7: Gray Mountain - Page (31-08-2007):

290 Miles (totaal: 1220 Miles)

Een leuk ritje naar Page. Een plaatsje wat een kleine 80 Mls verderop ligt. Alleen zijn we met z'n allen gekomen om ook Monument Valley te bezichtigen. Een supersaaie rit volgt. We rijden nl. 130 Mls. over een "bijna" rechte weg ernaartoe. Monument Valley is wel heel mooi, en de saaie rit is dan ook gauw vergeten.

Wat een natuurschoon is hier te zien. We doen een rondrit met een indiaan, want als je er bent hoort dat er gewoon bij. En anders is het gebied ook gewoon te groot om alles te bezichtigen. Na de rondrit rijden we dezelfde 130 Mls. terug. Saaier kan niet. Vlak voor aankomst in Page bezoeken we nog even de Glenn Canyon Dam, een kleine equivalent van de Hoover Dam, naar het schijnt.

Monument Valley

Het eten gebeurt bij Ken's Old West Restaurant. Hier gaat het dak eraf. Marleen introduceert de term: "Als je een oude schuur in brand hebt,..............". En het wordt laat en gezellig.

Dag 8: Page - Hurricane (01-09-2007):

190 Miles (totaal: 1410 Miles)

We rijden eerst een klein stukje terug om op de weg naar Zion Park te komen. Onderweg komen we de allereerste brug over de Colorado tegen. Toch een stukje historie. We rijden door naar Jakob's Lake. De weg ernaartoe slingert zich op een prachtige manier door het naaldbos. Hier hebben we lekker gebruncht. Maryse vond dat het meisje achter de toonder een "grote witte bangmaker" aanhad. Mij viel alweer op hoe aardig de bediening in dit land is. Overal wordt je met open armen ontvangen. Heel wat anders dan die kauwgomkauwende chagrijnen in sommige winkels hier.

Het avondeten, een BBQ geheel belangeloos verzorgt door Roy, werd hier nog opgeluisterd met wat vuurwerk.

Dag 9: Hurricane - Las Vegas (02-09-2007):

170 Miles (totaal: 1580 Miles)

We rijden een schitterende slingerweg door de Nevada Desert. Na een hele tijd 'niets' te zijn tegengekomen kijken we opeens tussen twee bergen door naar Las Vegas. Hier viel ik van de ene verbazing in de andere. Wat een bizarre plaats is dit. Wel viel mij op dat alles nep is. De bomen zijn van plastic. En de meeste "knappe" vrouwen blijken na dichtbij bezichtiging meer van het soort `opgelapt lijk`. We zijn door het Venetian hotel gelopen.

Hier zie je op de 3e verdieping de gondeliers van Venetie en het San Marco plein is er ook nagebouwd. Alles lijkt zo echt dat je het niet meer doorhebt dat je hier in een hotel loopt. Het duurt ca. een half uur om van de parkeergarage bij de lobby te komen. We hebben nog een paar hotels bekeken en heerlijke koffie gedronken in New York, New York waar jammer genoeg de achtbaan om het hotel heen wegens slecht weer gesloten was. Uiteindelijk heb ik nog ergens een tientje in een One Armed Bandit gedaan, maar niks gewonnen. Ik kon niet Sin City verlaten zonder gegokt te hebben. We hebben afgesloten in het Hard Rock Cafe, waar het bier en de muziek goed waren.

           Op een bankje in Sin City

 

Dag 10: Las Vegas - Lone Pine (03-09-2007):

240 Miles (totaal: 1820 Miles)

We rijden Las Vegas uit over de Strip. Mams en ik achteraan. We raken door de vele verkeerslichten de groep uit het zicht, waardoor we nu kunnen zeggen dat we samen over de Strip hebben gereden. De rit gaat door Death Valley. Vandaag maar een Thermo-hemd met lange mouwen aan en dat blijkt geen verkeerde keuze. Allememaggies wat is dat heet daar. We klokken ergens in de schaduw 120F wat overeenkomt met zo'n 50 graden.

Ik kreeg kippevel van de warmte én van de kick dat ik er toch maar doorheen ben gereden. Als je aan het eind bent begrijp je wel waarom het verboden is voor motorrijders alleen om er doorheen te rijden. Zelfs automobilisten wordt aangeraden om de airco uit te doen om te voorkomen dat het ding stuk gaat. Jammer genoeg hebben we geen prototypes van auto's gezien. Die komen regelmatig om te testen langs deze zeer extreme weg. Echt zelfs de rijwind was heter dan de lucht die uit een föhn komt.

Mams en ik in de buurt van Death Valley

Het hotel stond aan de voet van Mt. Whitney. Zo zijn we in een dag van het laagste punt van de States naar het hoogste punt gereden.(buiten Hawaii en Alaska gerekend, dan)

Dag 11: Lone Pine - Fresno (04-09-2007):

295 Miles (totaal: 2115 Miles)

Vandaag vertrokken we zonder ontbijt. Alleen een bakkie koffie en een sapje. We gaan namelijk ontbijten bij Eric Schat's bakkerij.

Dit is een bakkerij die nederlands brood maakt. Het ontbijt is dan ook verrukkelijk. Hierna gaat de reis door naar Yosemite. Dit park mogen we weer op eigen gelegenheid doorrijden. De natuur is hier prachtig en de weg slingert mooi door het park heen. We komen vier bochten tegen waar het wel lijkt alsof je op olie rijdt, maar gelukkig gaat er niemand onderuit. Na het park volgt nog een weg waarin volgens de bestuurder van de volgauto zo'n 240 bochten zitten. Jammer dat we regelmatig opgehouden worden door koekblikken. Vandaag bewijst mams weer dat ze met de voorsten mee kan rijden. Voor de reis was dat haar angst, dat ze de langzaamste zou zijn. Nou dat is ze bepaald niet!! Het diner wordt opgeleukt met allemaal flauwe moppen.

                    Eric Schat's Bakkerij

Dag 12: Fresno - Porterville (05-09-2007):

170 Miles (totaal: 2285 Miles)

Via een mooie bergrit bereiken we vandaag Sequoia National Park. In het park zijn de bomen zo groot dat de grootste mij tot dan toe bekende boom er gewoon een dwergje bij is. Er was zelfs een boom waarin je gewoon kon staan. En de grootste, General Sherman Tree, is niet echt de hoogste (100 meter) en ook niet echt de dikste (12 meter doorsnee), maar heeft in totaal wel het meeste hout in zich zitten. En die boom boezemt echt ontzag in als je hem ziet staan. Hij staat er al zo'n 3000 jaar en gaat daar voorlopig nog niet weg. Er lag een "takje", 2 meter in doorsnee, naast wat groter is dan de grootste boom hier in het park.

Nadat we het park verlaten hadden stuitten we op wegwerkzaamheden, en na een oponthoud van een goed half uur kan het laatste stuk bergweg genomen worden. En wat voor een weg......................... Jammer genoeg kon ik niet al rijdend foto's maken en heb ik geen gelegenheid genomen om van iedere mooie bocht een plaatje te schieten, maar geloof me het was grandioos!!!

Wegwerkzaamheden

Dag 13: Porterville - Los Angeles (06-09-2007):

270 Miles (totaal: 2555 Miles)

Nadat we het ontbijt hadden genuttigd bij Black Bear, een soort Bruintje Beer, maar dan voor het ontbijt via de Highway zo snel mogelijk naar de omgeving van LA. Daarna een mooie route door de bergen. Deze route wordt in het weekend vaak gebruikt voor toerritten en als je er gereden hebt begrijp je waarom. Spiegelstrak asfalt, mooie bochten en prachtig uitzicht. Voor ons aan het eind van deze weg, als je van de andere kant komt, aan het begin ligt The Deer Lodge, een echt motorcafe waar je goed kan eten.

Hier hebben we de lunch genuttigd. Na de lunch waren we snel in Malibu, vanwaar we langs de kust terugreden naar het motorhuurcenter. Vlakbij het LAX was het geluk nog met mij toen ik mijn Shadow door een gat in de weg stuurde wat ca. 1 bij 1 meter groot en 30 cm diep was. Als ik er aan denk doet het weer pijn in m'n rug. Hierna hebben we de motoren ingeleverd.

                                      Slingerweg

 

 

 

 

 

 

Het zit erop!

Moe..................maar voldaan

Dag 14: Los Angeles (07-09-2007):

totaal: 2555 Miles (4112 Km)

Vandaag een vrije dag die wij benutten om naar Santa Monica te gaan.

Dag 15 en 16: Los Angeles - Amsterdam

Terugvlucht.

MET DANK AAN

 

Groepsfoto, de enige

vlnr achter Richard, Onno en At
vlnr midden Maryse. Paul, Marleen, Marjan, Ingrid en Rob
vlnr voor Raimo, Ingrid Aukje en Hans

En achter de camera, Roy

Terug naar de reisverslagen