In oktober vorig jaar kocht een vriend van mij bij toeval een oldtimer. Een klant van hem wilde zijn Daimler 250 saloon verkopen en toevallig wilde Leo zo’n auto-tje altijd graag hebben. Hierna is hij lid geworden van de Jaguar / Daimlerclub Holland. Bij toeval kwamen we erachter dat deze club 30 jaar bestond en een reis naar Amerika, het rijden van de route 66 had georganiseerd.

De inschrijving bleek echter al gesloten en de deelnemers waren bekend. Toen wij het hier samen over hadden leek ons dit een erg mooie reis. Het rijden door Amerika was voor ons beide eigenlijk al jaren een wens. Dus contact opgenomen met de Jaguar/Daimlerclub en verzocht of wij mogelijk meekonden. In de kerstvakantie werden we blij verrast door de club. Zij hadden vergaderd en besloten dat wij alsnog meekonden. Hierna kwamen de nodige voorbereidingen. De auto moest worden gekeurd voor wij deel konden nemen net als alle andere deelnemende auto’s. Daar de technische staat voor ons onbekend was hebben wij de auto door de garage welke hem altijd in onderhoud heeft gehad na laten kijken voor de keuring.

Half januari gingen wij vol goede moet naar Beesd om de auto te laten keuren. Helaas kwamen wij niet door de keuring en hadden dus een probleem. De keurmeester, een monteur van een restauratie bedrijf van Jaguars had een lijst met opmerkingen waarbij hij ons vertelde dat deze auto de reis niet zou overleven. De reis zou ca 7000 km lang zijn door niet altijd even gemakkelijke omstandigheden. Een beetje verslagen keerde we terug van de keuring. Wat nu? s’Avonds bij elkaar gekomen en bespreken hoe we dit op moesten lossen. Er waren inderdaad veel technische mankementen waarvan wij zelf ook konden zien dat dit problemen zou gaan geven. In een helder moment vroeg ik of wij het niet zelf konden oplossen. Nu ben ik geen monteur maar wel redelijk handig en Leo is behoorlijk technisch met motoren. Eigenlijk weet hij alles van techniek en kan alles repareren. Het probleem was eerder de beschikbare tijd tot de verscheping van de auto, deze zou 7 maart op de boot richting New York vertrekken en eind februari was de herkeuring. Direct de zelfde avond hebben we een lijst van te bestellen materiaal gemaakt en de volgende avond zijn we begonnen. De vier weken hierna hebben we alle avonden en weekend aan het auto-tje gesleuteld. Iedere week kwamen we een stap verder en we kregen steeds meer vertrouwen op een goede afloop.

De motor is een V-8 2500 cc welke in het begin op 5 poten liep, ( het leek net een trekker) en na diverse sleutelwerk hadden we ze alle 8 waardoor hij begon te zoeven. Met verbazing maakte we mee dat er toch behoorlijk vermogen in de auto zat. Tevens moesten er veel ander zaken worden voorbereid, het verzekeren van de overtocht en aansprakelijkheid in Amerika en ook moesten diverse partijen allerhande gegevens van ons hebben om de reis te regelen. In februari werd de auto goedgekeurd en dus waren we bijna klaar voor de reis. In maart de auto naar Roosendaal gebracht voor verscheping naar Amerika. Verder werd alles van vliegreis, hotels, route’s enz. geregeld door de organisatie waardoor wij alleen op tijd op schiphol moesten zijn. Op 9 mei werden we verwacht en om 7.00 op schiphol en hier begon de reis. Totaal hadden zich 65 equipes ingeschreven dus gingen we met zo’n 140 man op stap. Naast de deelnemers waren er twee technische teams mee om ons tijdens de reis bij te staan bij mogelijke problemen. Zij hadden twee busjes gehuurd en volgestopt met onderdelen. Ook waren er vier man mee van USA Motorreizen die alle organisatie in Amerika verzorgende. Deze hadden ook een busje met autoambulance mee om mensen die stil kwamen te staan op te pikken. Alles bij elkaar een behoorlijk organisatie die overigens heel professioneel geregeld was. Het was voor iedereen echt geweldig geregeld.

Op 9 mei kwamen we op het vliegveld in New York aan en werden met een bus dwars door Manhattan naar ons hotel gebracht. De volgende dag kon iedereen de auto ophalen en in de middag hebben we Manhattan bezocht. Met de boot langs het vrijheidsbeeld gevaren en ground zero bezocht. De volgende dag begon onze reis. Vanuit New York in vier dagen op weg naar Chicago waar de officiële route 66 begint. Op de weg hierheen hebben we Elmira, Buffalo, Toledo en Detroit aangedaan voor we in Chicago aankwamen. De weg hier naar toe had een landschap dat een beetje doet denken aan ons eigen landschap met veel velden en agrarische bedrijven. Wel is alles inderdaad veel groter en zijn afstanden veel langer als wij zijn gewend. Onderweg hebben we onder andere de Niagara watervallen gezien en het Ford museum bezocht. In Chicago bleven we een dag extra zodat we de stad konden bezoeken, een prachtige stad met veel hoge gebouwen waaronder de Sears towers waar we bovenin zijn geweest. En natuurlijk op zoek naar het officiële bord begin Route 66.

De volgende dag begon de reis dus pas echt, van Chicago via veel andere plaatsen naar het eindpunt in Los Angeles. Onderweg hebben we echt te veel gezien om op te noemen. We hebben bijvoorbeeld de Grand Canyon bezocht en hier overheen gevlogen. Door  diverse natuurparken gereden waar je echt prachtige natuur kunt zien en vooral heel uitgestrekt. De Hooverdam gezien en in geweest. De stad Las Vegas bezocht, ook hier hadden we een rustdag waarbij we alles rustig konden bekijken. Een prachtige stad om te zien met al zijn casino’s en verlichtingen. Door de woestijnen gereden waar je dus echt 170 km lang geen enkel tankstation of koffiehuisje tegenkomt. Wij hebben zoveel mogelijk over de oude route gereden, voor deze route was door de USA Motorreizen een heel routeboek samengesteld waardoor het rijden door Amerika redelijk goed te doen was. Ik kan nog wel even doorgaan met schrijven.

Op 28 mei zijn we in Los Angeles aangekomen aan het einde van de route. Hier hebben we nog twee dagen doorgebracht waarna we terug zijn gevlogen naar Nederland. Onze auto heeft behalve een lekke band en behoorlijk wat olie verbruik geen problemen gehad. Dit bleek niet voor iedereen weggelegd want tijdens de rit zijn vijf auto uitgevallen en hebben de technische equipes veel werk gehad alle auto’s op te weg te houden. Wij hebben in de drie weken dat we in Amerika zijn geweest een geweldig reis meegemaakt en heel veel gezien. Vooral omdat we met een grote groep Nederlanders waren heeft het heel gezellig gemaakt. Eigenlijk een reis die toevallig op je pad komt en waarschijnlijk niet snel meer zult meemaken.

 

Bedankt Tom, Willem, Barbara en André van USA Motorreizen, het was echt geweldig georganiseerd. André

 

 

 

 

 

 

 

 

Meer reisverslagen over deze trip? http://www.jdch.nl/archief.cfm?vid=5

Terug naar de reisverslagen