Canadian Rockies
Zaterdag 26 juli t/m zondag 10 augustus 2008
Zaterdag 26 juli 2008
Vertrek van Schiphol en eerste kennismaking met onze reisgenoten.
Leuk om Raimo’s vriendin Barbara te ontmoeten. Roy en Maryse zijn al in Seattle om daar de motoren, die van LA naar Seattle worden vervoerd, in ontvangst te nemen.
We hebben 1 truck, 13 motoren en 7 bijrijders en iedereen is al eens eerder mee geweest.
De vlucht is later vertrokken; uiteindelijk arriveren we 23.00 ’s avonds in La Quinta Inn in Seattle (9 uur later dan in Nederland). Maryse en Roy ontvangen ons met bier, rosé en BBQ chips.
Dag 2, zondag 27 juli Seattle – Omak (250 mijl) (mileage op onze Goldwing = 38.494)
’s Ochtends om 8.00 nemen we onze motoren in ontvangst. At en ik hebben weer dezelfde witte Honda Goldwing als vorig jaar.
Eerst naar de Harley Davidson Dealer in Seattle, want de HD van Jos doet niets, de oplossing blijkt het resetten van ’t alarm. Wel leuk om bij zo’n dealer rond te kijken naar bijzondere HD modellen.
Route:
Wegnr. 9 Arlington, Burlington, Mt. Vernon
Wegnr. 20 door Mt. Baker Snoqualmie National Forest en North Cascades National Park, Mazama, Winthrop, Okanogan naar Omak
Veel sparrenbomen, rivieren, meren, o.a. Diablo Lake, een heerlijk koele lucht en aanvankelijk ook zachte regen.
Winthrop is een mooi wintersportstadje met “Wild West” uiterlijk, houten fronts, we zouden er langer willen blijven, maar het is 17.00 geweest en we hebben nog 100 miles te gaan naar Omak via Okanogan. Het is niet aan te raden bij donker te rijden, omdat je eventueel wild op de weg niet ziet.
In Omak checken we in bij de Roadway Inn en drinken eerst bier op de parking, daarna lopen we Omak in naar Bokita, an English Mexican Restaurant. (Cora son = sweet heart). At en ik gaan aan tafel met Herman, Rien & Mario. De specialiteit werd vrolijk geserveerd “beef and chicken”, terwijl we nog aten, vielen we om van de slaap. Tegelijkertijd met ons tweede of derde biertje werd ook het dessert geserveerd. Het was een lange eerste dag, we gingen rond 21.30 eten en wandelden rond 23.00 terug naar ons motel.
Dag 3, maandag 28 juli Omak – Sandpoint (265 mijl)
Het is zonnig weer en het wordt warmer, de tour gaat door het Colville Indian Reservation naar de Columbia river. Bij Ichelium staan we een poosje op de pont te wachten en kijken naar de mooie reflecties van de houten palen in het water.
Het is een mooie rit met schitterende bochten langs de meren, dammen en elektriciteitscentrales.
Bij Milan passeren we de state line van Washingon naar Idaho, hier mogen de helmen weer af, wat natuurlijk ook gebeurt.
Rond een uur of 19.00 komen we aan in de Quality Inn in Sandpoint. Daar hebben we heerlijk gegeten bij de Grill, een chique restaurant, op het terras aan het water. Ik had een heerlijk gekruide forel, die ik in het schemer heb gegeten.
Dag 4, dinsdag 29 juli Sandpoint – Kalispell (220 mijl)
Via het Pend Oreille meer rijden we van Idaho - Montana in. Schitterende meren en moerassen, mooie kleurverschillen en heerlijke temperatuur. Het treinspoor volgt de weg en de meren.
Stop bij door Miller gesponsorde kroeg met lekkere koffie. At koopt daar een Montana T-shirt met Moose. Lunch bij een Cola tent; de Cola merchandise was goed doorgevoerd. Het grote gezelschap konden zij slecht aan, we werden per tafel geholpen. Dat hebben we vaker meegemaakt. De salade was heerlijk en de gigantische pizza’s waren zo te zien ook voortreffelijk.
We rijden door de prachtige Montana Plains.
Ook bij de Travellodge in Kalispell drinken we bier op de parkeerplaats. Daarna spreken we af in een Thais restaurant waar we heel goed eten. ’s Avonds vallen we om in een heerlijk lang bed.
Dag 5, woensdag 30 juli Kalispell – Cranbrook (Canada) (270 mijl!)
Start met een continental breakfast. Barbara is naar de tandarts voor een nieuwe noodvulling. We vertrekken tegen 09.30. Weer een mooie route langs blauwe meren en bergen naar Waterton – Glacier International Peace Park. Eerst voor de entree koffiedrinken en T-shirts kopen voor At. Met elkaar afgesproken vrij rijden tot de gate zo’n 52 mijl tot 14.00.
Met Herman en Mario gaan we eerst naar de Visitor Centre. We stoppen bij ieder mooi uitzicht; koele meren, besneeuwde bergtoppen. At rijdt op een gegeven moment door naar Logan Pass, het regent en de pass is onverhard.
Aan het eind van het park heerlijke buffaloburgers gegeten en weer een stoer T-shirt voor At gehaald. Daardoor miste ik het gesprek waar werd verteld dat de route 150 mijl langer was dan de geplande 50. De meesten vonden dat geen enkel probleem, wel bijzonder!
We gingen probleemloos de grens USA – Canada over, met 4 op een rij een paar vragen beantwoorden, een stempel en doorrijden. Enkele meters verderop zijn we allemaal op de foto gegaan voor het bord van Waterton Glacier International Peace Park.
Daarna rijden we door Alberta, door Waterton, Pincher Creek, Crowsnest Pass, Sparwood en Fernie naar Cranbrook. We rijden over droge, winderige vlaktes, we moeten goed tegenhangen en zien hele rijen windmolens. Op een gegeven moment stop ik met fotograferen en blijf goed achter At zitten, uit de wind ha, ha!
Om 20.30 arriveren we in Cranbrook, we gaan eerst aftanken, daarna naar de Days Inn. Daar kunnen we gelukkig nog in het restaurant terecht met een supervriendelijke bediening. Later ontvluchten we de bar, want die is ijskoud i.v.m. een airco die niet uitkan. Een heerlijke hete douche en naar bed.
Dag 6, donderdag 31 juli Cranbrook – Banff (200 mijl)
Start met een fruit ontbijt, rond 9.00 vertrek door British Columbia langs de meren naar Radium Hot Springs, Kootenay National Park. Onderweg heerlijke cappuccino + cakejes.
In Kootenay National Park gestopt bij Storm Mountain Lodge en daar heerlijke salade gegeten. Koos speelt piano met melodieën uit de Sting. De lodge ligt op exact 1703 mtr. hoogte.
Via Bow Valley Parkway rijden we naar Banff. Twee prachtige elanden grazen aan de kant van de weg. Al het verkeer stopt aan de kant van de weg. Iets verderop staat het verkeer weer stil; er loopt een zwarte beer door het struikgewas. Herman, Paul, Maryse en ik volgen de beer lopend langs de weg. Hij komt steeds dichterbij. Een dame roept uit haar camper “Go back, people get killed by these bears!”. Maryse en ik lopen terug naar de motoren. Paul en Herman lopen door en maken prachtige foto’s. De beer komt tot vlak langs de weg, vlakbij de bus van Raimo.
Enkele meters verder stoppen we voor een paar mountain sheep.
Banff is een mooie “ Alpenstad”, mooie chique wintersport stad. In de Banff Ptarmigan Inn midden in de stad zitten we gezellig op een terras aan het bier. ’s Avonds gaan we naar de Chinees en zitten aan een ronde tafel met Herman, Mario, Henny, Jan, Willem, Joke, Werner en Rien.
Dag 7, vrijdag 1 augustus Rustdag in Banff
Lekker uitgeslapen en ’t ontbijtbuffet in het hotel gemist. Aan de receptie adviseren ze ontbijt bij Mellisa’s Missteak aan Wolfstreet. We wandelen door miezerige regen door Banff. Bij Melissa geef ik mijn naam op en 15 minuten later worden we omgeroepen. Geen probleem, At gaat buiten roken en ik maak foto’s van deze leuke tent. We bestellen de specialiteit, een omelet met groente dubbelgevouwen rond een plak cheddar cheese. Lunch hebben we daarna overgeslagen.
In Whyte Museum een expositie rond de eerste settlers van Banff bezocht, de geschiedenis van Norman Luxton en een expositie op Rocky Mountains geïnspireerde kunst. ’s Middags slapen, shoppen en aan de bar zitten en ’s avonds met Herman en Mario naar St James Irish Pub voor Pub Food. Ook daar moesten we eerst onze naam opgeven, maar na onze eerste bestelling aan de bar konden we direct aan tafel. Heerlijke soep gevolgd door een Irish Stew. At had geloof ik een pastry met beef. ’s Avonds live muziek. Maryse vierde haar verjaardag met Roy, Barbara en Raimo in dezelfde pub, we hebben elkaar nog even gesproken.
Dag 8, zaterdag 2 augustus Banff – Hinton (255 mijl)
Om 7 uur verzamelen, vertrek 7.30 naar Lake Louise Samson Mall voor ons ontbijt. Onderweg naar Lake Louise zien we een Grizzly Bear eten tussen de bomen aan de kant van de weg. Een stel staat rustig te kijken met fototoestel en verrekijker. Fantastisch, die beer daar zo rustig te zien eten, af en toe gaat z’n kop omhoog en loopt hij om de boom.
In de shopping mall eten we heerlijke broodjes met capu. Barbara adviseert om bij de Supermarket broodjes te halen voor een picknick. Mario en ik halen broodjes, kersen en jus d’ orange. We rijden naar de Colombia Icefield Highway over de Canadese Rockies. Na de entree spreken we af dat iedereen vrij kan rijden tot Whistler valk voor Jasper. We stoppen met Mario en Herman bij Bow om de Crowfoot Glacier te zien, die nog 2 klauwen heeft i.p.v. 3; de onderste klauw is verloren, de middelste is nu aan het smelten.
De volgende stop is Peyto Lake View Point 2088 mtr hoog; het laatste stuk lopen we naar boven. Peyto Lake is prachtig stil en turkoois en vangt het smeltwater van de gletcher op.
In Saskatchewan Crossing gaan we tanken en we rijden door naar de Columbian Icefields. Bij het Columbia Icefield Centre drinken we lekkere warme koffie en chocolademelk en genieten op het bovenste balkon van het uitzicht over drie ijsvelden. Bij de Sunwapta Falls gaan we picknicken onder de bomen aan een picknicktafel met nieuwsgierige grondeekhoorntjes in de buurt. De Sunwapta rivier splitst om een klein eilandje met bomen, voordat het als waterval omlaag gaat. De waterval door de kloof is indrukwekkend. De rotsen zijn prachtig uitgeslepen; je raakt er niet op uitgekeken. Het is 14.30 en wij rijden door naar Whistlers. Op een parkeerplaats staat Raimo te zwaaien. Gabby, Jos, Rika en Kie hebben een beer met jong gezien en gefilmd. Véél mensen stonden te kijken, een parkwacht kwam langs en heeft een vuurpijl afgestoken om de beren terug in het bos te jagen om hen niet te vertrouwd te maken met mensen. Gabby liet ons haar film zien.
We missen de club van 6, Henny en Jan, Joke en Willem, Paul en Werner. Wij hadden hen zien arriveren bij Athabasca Falls toen wij vertrokken. Na een korte break met kersen in de zon, in ’t gras rijden we door richting Jasper; rechtsaf wegnr. 16 naar Hinton, Super 8 Motel.
Met de hele groep drinken we bier voor het motel, de sterke verhalen komen los. Koos kan prachtige moppen vertellen; hij kan wel conferencier worden.
Om 19.30 gaan we met z’n allen naar de Chinees next door. Heerlijk gegeten en bijgekomen aan 2 grote ronde tafels. Dit keer gepraat met Koos en Menke, foto’s gezien van hun dochter en kleindochter en gehoord over hun reizen.
Dag 9, zondag 3 augustus Hinton – 100 Miles House (400 mijl)
Ontbijt in het hotel, vertrek 7.30, temperatuur rond 40 / 50 °F. Voor Jasper gaan we koffiedrinken en opwarmen in een Café. Na Jasper rijden we door naar Mt. Robson Provincial Park. Bij de entree zitten we aan parkbankjes in de zon met koffie, thee, broodjes en muffins en uitzicht op Mt Robsons sneeuwtop. Henny koopt een ketting met mooie stenen. Na Mt. Robson Provincial Park rijden we op Yellowhead South Highway nr 5 richting Kamloops. Voorbij Valemount vinden we een pub beroemd om z’n goede hamburgers; eigen recept. “We do it our way; otherwise you don’t get the damn thing!” Raimo bestel 21 burgers en we hebben alle tijd om wat te drinken en rond te kijken binnen en buiten. Op de bank ligt een zwarte beer; Herman maakt mooie foto’s. Werner en Paul gaan poolen; wij vermaken ons wel in die warme, gezellige kroeg. Rond 14.30 vervolgen we highway 5. Tijdens het tanken bij Barriere blijkt dat we te ver zijn doorgereden. Rien meldt dat Raimo bij afslag Little Fort op ons staat te wachten. We rijden vlot terug, zo’n 15 mijl/uur vlotter dan heen en daar frissen we van op. Tijdens de gesprekken bij het benzinestation bleek dat iedereen had zitten slapen en om wakker te blijven was gaan zingen, een heel gevarieerd repertoire. De weg was lang en saai, het uitzicht mooi met meren en bergtoppen, geen sneeuw meer en het liep over in agrarisch gebied. De route van Little Fort naar 100 Miles House is mooi, bochtig, we rijden weer omhoog en lekker vlot. Roy heeft een zwarte beer gezien en wil niet te hard rijden.
In 100 Miles House aftanken en om 18.30 arriveren we bij Motel Ramada Inn. Buiten drinken we nog een biertje. Om 20.00 worden we in het naastgelegen Mexicaanse / Duitse Restaurant verwacht. At en Koos eten een grote Schnitsel met frites. Menke en ik kiezen voor de empanades met kip en verschillende soorten Salsa in rijst. Het is een gezellige, ontspannen avond.
Dag 10, maandag 4 augustus 100 Miles House – Vancouver (260 mijl)
Ontbijt in hotel, 8.30 rijden, bochtige weg, mooie omgeving, we passeren 70 Miles House, 93 Miles House, Clinton, Lillooet, Squamish.
De Harley Davidson Club hebben we op gegeven moment de ruimte gegeven om door te rijden. Wij stopten voor de view en zij konden zich van ons verwijderen; ze reden veel te langzaam. We rijden door naar Whister, waar in 2010 de Olympische winterspelen worden gehouden. De temperatuur liep tot + 26 °C. We kregen een uur om in Whistler rond te kijken en te lunchen. Daarna rijden we langs prachtige bergtoppen met sneeuw langs een heel groot meer, blijkt open water naar de Pacific te zijn, het deltagebied bij Vancouver. Door Vancouver rijden we over de Lions Gate Bridge naar ons hotel Howard Johnson Plaza Hotel op 395 Kingsway, we parkeren de motoren op het parkeerdek, nemen een biertje en spreken af om rond 19.30 naar het Gaslight District te vertrekken. Met 13 p. 4 taxi’s besteld naar het Waterfront. Daar hebben we een cruiseschip zien vertrekken, Canada Place zien liggen en de door stoom aangedreven klok in Gas Town bewonderd. In een pub “The Black Frog” gaan eten met uitzicht op de stoomklok die ieder kwartier hetzelfde ‘Big Ben’ deuntje laat horen.
Lekker aan de wandel, foto’s gemaakt van de Vancouver Art Gallery, een neo classistisch bouwwerk met een modern kunstwerk aan de gevel, een foetus met een lange navelstreng eromheen gewikkeld, heel intrigerend. Voor de Lennox Pub ontmoeten we Henny, Jan en Werner, we gaan naar binnen en zitten met ons gezelschap aan een hoge bartafel bij te praten. Leuke afsluiting van de avond, daarna met taxi’s naar de Howard-Johnson.
Dag 11, dinsdag 5 augustus Vancouver – Port Angeles (140 mijl)
Om 7.00 vertrekken we op de motoren richting de haven. Op advies van het hotel rijden we buitenom, want down town is het druk met mensen die naar hun werk rijden.
Op de Highway richting BC Ferries raken we voor de tunnel in de file, de weg gaat van 3 banen naar 1 baan. De Ferry van 8.00 missen we maar net; de motoren staan vooraan de rij voor vertrek 10.00.
In de moderne terminal met open haard is een food court met allerhande tentjes. At en Mario gaan in de rij staan bij de club sandwiches en ik ga naar de Starbucks voor koffie, capu en een bakje fruit.
Het is een mooie heldere, zonnige, winderige overtocht van Vancouver naar Nanaimo op Vancouver Island. We zien sneeuw op de bergtoppen liggen.
Vlotte rit van Nanaimo naar Victoria, een mooie engelse stad (mooier en schoner dan Vancouver).
We zien een prachtig Victoriaans paleis, maken een wandeling langs de haven, bewonderen het standbeeld van Captain Cook en strijken neer op het terras van een hip restaurant onder de luifel met uitzicht op de haven, heerlijk zitten keuvelen met Menke, Koos en Mario. We bestellen thee, frisdrank, salade en andere lekkere hapjes, een relaxte pauze.
Om 18.00 staan we bij de douane naast onze motoren met de papieren klaar. Eén papiertje van één van de motoren blijkt te missen, maar uiteindelijk is de douane coulant en kunnen wij door. Weer een winderige, zonnige overtocht van Victoria naar Port Angeles, op zoek naar Orka’s. Ieder blok hout in het water willen we zien als de vin van een Orka. Wel zien we een prachtige zonsondergang.
Als we van boord gaan, arriveren we 100 mtr verderop in het Lion Hotel, een super deluxe onderkomen, we drinken nog een paar biertjes op de parkeerplaats.
Dag 12, woensdag 6 augustus Port Angeles – Chehalis (250 mijl)
Ontbijt in het Crabtree Restaurant met fruit en yoghurt, bediening helemaal in de stress gebracht, omdat het zo snel moest. Iets na achten vertrek uit Port Angeles naar Highway 101, die doorloopt tot het zuidelijke puntje van Mexico / California. De dag begint zonnig en wordt in het Olympic National Parc nevelig en mysterieus. Via het Hoh Indian Reservation rijden we langs de Pacific Ocean, het is nevelig en ijskoud. Mocassins zonder sokken bleek niet zo’n goede keuze. Bij stop langs de oceaan, foto gemaakt van bord met Tsunami waarschuwing; later gezien dat er Tsunami routes zijn aangewezen naar hoger en verder in het binnenland gelegen gebieden. Via Queets naar het Quinault Indian Reservation. Anderhalf uur gewacht op onze lunch bij Quinault River Inn, later bleek dat onze bestelling door interne communicatie stoornis was blijven liggen; we krijgen een gratis lunch. De dochter des huizes heb ik hiervoor bedankt.
Tanken in Hoquiam, via Aberdeen en Cosmopolis naar Raymond, afslaan naar de 6, via Menlo, Pe Ell naar Chehalis, Best Western Parkplace Hotel.
We drinken weer bier in het zonnetje op de parkeerplaats bij de entree van het hotel, de Manager wijst ons erop dat de parkeerplaats openbare weg is. Het plan om pizza’s te bestellen en in ’t hotel te nuttigen sneuvelt, omdat hotel geen license heeft voor drank. We gaan lekker eten in een steakhouse!
The journey is the destination
Sometimes it’s better to travel than to arrive
Dag 13, donderdag 7 augustus Chehalis – Seattle (170 mijl)
Vertrek 8.30 na een heerlijk bad; we touren / meanderen langs mooie, stille meren, waarin de bergen deels in de nevel reflecteren. We rijden door East Lewis County, stoppen voor de Liffe Lake Overlook net voor Randle. Benzine getankt in een mooi dorpje met leuke gift shops, Espresso bar etc. Via route Mount St Helens, Packwood rijden we naar Mt. Rainier National Park. We stoppen bij een brug over een snelstromende rivier met een dode boom.
Afspraak gemaakt om vrij te rijden over de Noord of West route naar het einde van het park voor 13.00. Op een parkeerplaats spreken Herman, Mario, At en ik af om toch een klein stukje van de Zuid route te rijden, de Chinook Pass omdat de Chinook Pass schitterend uitzicht geeft op Mt Rainier (Summit 14.410 ft = 4.392 mtr), een stratovolcano. We rijden met scherpe haarspeldbochten omhoog en zien sneeuw liggen tussen de sparren, onder en boven ons, heerlijk die berglucht in combinatie met sparlucht! Bij de eerstvolgende parkeerplaats nemen we de route terug, stijl naar beneden en wachten even op Herman, die prachtige foto’s heeft gemaakt. Via de West route snellen we naar beneden, richting Enumclaw.
De truck van USA motorreizen staat bij bikers kroeg Naches Bar & Grill. We hebben daar heerlijk in de zon geluncht en ervaringen uitgewisseld.
Daarna een rechte weg naar Seattle, een stop bij een benzinestation en veel trucks gezien met hout.
Rond 16.00 gaan we tanken en arriveren in Seattle bij La Quinta Inn.
In totaal hebben we plus minus 2680 mijl gereden.
Heerlijk met Menke en Joke baantjes trekken in het zwembad in en daarna bier drinken en adressen uitwisselen voor de foto’s etc. en om 20.00 gaan we gezamenlijk naar het Steakhouse.
Voor ’t diner komt een dame naar ons toe, die ons Nederlands hoort praten. Ze is geboren in Friesland en in 1948 met haar ouders geëmigreerd naar Amerika. Zij en haar man hebben een boerderij in South Dacota en zijn nu op vakantie. Ze gaan varen, walvissen kijken, een rondreis naar Canada en Alaska.
De restant van de pot wordt opgemaakt. We hebben heerlijk gegeten. Henny gaat op de foto met haar dessert. We hebben Happy Birthday voor haar gezongen. Toen we wegliepen naar de bar, werd haar nog een fijne 21ste verjaardag toegewenst. Leuke gezellige tent!
Dag 14, vrijdag 8 augustus Seattle
Relaxt ontbijten op onze kamer en dit verslag bijschrijven.
Rond 11.00 met Herman en Mario met bus 194 Seattle in naar de Waterfront, uitstappen op Westlake Station op Pinestreet. Naar Pike Market met vis, bloemen, een kleurrijke markt.
Bij Pike Place Market in Local Color koffie drinken met koekjes (art, coffee & more); er hangen mooie aquarellen van de omgeving aan de wand. Daarna duiken we Pike Place Market in, wandelen door Seattle en belanden we na een kort bezoek aan de Harley Davidson shop op een buitentrap (the harbor steps) in een lunchconcert. Langs het water genieten we een vislunch.
Heel relaxte dag met z’n vieren in Seattle, alleen de terugweg met de bus duurt wat langer.
’s Avonds ter afsluiting met z’n allen naar het Steakhouse.
Waddinxveen, 11 maart 2009
Ingrid en At van Toor